ಹಳ್ಳಿಗಳನ್ನಲ್ಲ… ಹೃದಯಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದ ಮಹಾತ್ಮ….

ಬರಹ :ಡಾ. ಎಸ್ ವಿ ಪ್ರಸಾದ್
ತೂಗು ಸೇತುವೆಗಳ ಸರದಾರ ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಡಾ. ಗಿರೀಶ್ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಅವರಿಗೆ ಭಾವಪೂರ್ಣ ನುಡಿನಮನ…
ಕೆಲವರ ಜನ್ಮ ದಿನಾಂಕಗಳು ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗುತ್ತವೆ. ಕೆಲವರ ಮರಣ ದಿನಾಂಕಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಕೆಲವರು ಮಾತ್ರ ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ಇತಿಹಾಸವನ್ನಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹ ಅಪರೂಪದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವೇ ತೂಗು ಸೇತುವೆಗಳ ಸರದಾರ, ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪುರಸ್ಕೃತ ಡಾ. ಗಿರೀಶ್ ಭಾರದ್ವಾಜ್.
ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಅಳೆಯುವುದು ಅವನು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದಲ್ಲ; ಅವನು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ನೀಡಿದ ಕೊಡುಗೆಯಿಂದ. ಆ ಅಳತೆಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ಡಾ. ಗಿರೀಶ್ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಅವರು ಹಿಮಾಲಯದಷ್ಟು ಎತ್ತರದ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ಅವರು ಕಟ್ಟಿದ್ದು ಕೇವಲ ತೂಗು ಸೇತುವೆಗಳಲ್ಲ; ಬದುಕಿನ ಭರವಸೆ, ಮಾನವೀಯತೆಯ ಬಾಂಧವ್ಯ ಮತ್ತು ನಾಳೆಯ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ದಾರಿಯಾಗುವ ಸಂಪರ್ಕ.
ಮಳೆಗಾಲ ಬಂದರೆ ಉಕ್ಕಿ ಹರಿಯುವ ನದಿಗಳು. ಒಂದು ದಡದಲ್ಲಿ ಶಾಲೆ, ಇನ್ನೊಂದು ದಡದಲ್ಲಿ ಮನೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆ, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಾತೊರೆಯುವ ರೋಗಿ. ಒಂದು ಕಡೆ ರೈತನ ಬೆವರು, ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೆ. ಈ ಎರಡು ದಡಗಳ ನಡುವೆ ನಿಂತಿದ್ದದ್ದು ಕೇವಲ ನೀರಲ್ಲ—ಅಸಹಾಯಕತೆ, ಭಯ ಮತ್ತು ಅನಿವಾರ್ಯತೆ. ಆ ಅಂತರವನ್ನು ತಮ್ಮ ಸೇವೆಯಿಂದ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅಳಿಸಿದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಡಾ. ಗಿರೀಶ್ ಭಾರದ್ವಾಜ್.
ಅವರು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತೂಗು ಸೇತುವೆಯೂ ಒಂದು ಜೀವ ಉಳಿಸಿದ ಕಥೆ, ಒಂದು ಮಗುವಿನ ಶಿಕ್ಷಣದ ಹಾದಿ, ಒಬ್ಬ ತಾಯಿಯ ನೆಮ್ಮದಿ, ಒಬ್ಬ ರೈತನ ಬದುಕಿನ ಆಸರೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅವರ ಸೇತುವೆಗಳು ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ; ಅವು ಕರುಣೆ, ಕಾಳಜಿ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸೇವೆಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿದ್ದವು.
ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದವರು ಮೊದಲಿಗೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಅವರ ನಗುವನ್ನು. ಯಾವುದೇ ಹಮ್ಮು-ಬಿಮ್ಮಿಲ್ಲದ ಸರಳ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ಎದುರಾದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಆತ್ಮೀಯವಾಗಿ ಕೈಕುಲುಕಿ ಮಾತನಾಡುವ ವಿನಯ. ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧಕರಾಗಿದ್ದರೂ, ತಮ್ಮನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನೆಂದು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದ ಅಪರೂಪದ ಗುಣ. ಅದೇ ಅವರ ಮಹತ್ವ.
ಸುಳ್ಯದ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಈ ಸಾಧಕ ದೇಶದ ಮೂಲೆಮೂಲೆಗೂ ತೆರಳಿ ನೂರಾರು ತೂಗು ಸೇತುವೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು. ಅನೇಕ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದು ಕೈಚೆಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಜ್ಞಾನ, ಅನುಭವ ಮತ್ತು ದೃಢಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಸಿದರು. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವು ಮಾನವೀಯತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದಾಗ ಅದ್ಭುತಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಮೂಲಕ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿದರು.
ಭಾರತ ಸರ್ಕಾರ ಅವರಿಗೆ ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಿತು. ಆದರೆ ಆ ಗೌರವಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಅವರಿಗೆ ದೊರೆತಿತ್ತು. ಸೇತುವೆ ದಾಟುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಗುವಿನ ನಗು, ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಮನೆ ತಲುಪಿದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ತಾಯಿಯ ನಿಟ್ಟುಸಿರು, ಬದುಕಿನ ದಾರಿ ಕಂಡುಕೊಂಡ ಸಾವಿರಾರು ಗ್ರಾಮಗಳ ಆಶೀರ್ವಾದ. ಇವುಗಳನ್ನು ಯಾವುದೇ ಪದಕದಿಂದ ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಇಂದು ಅವರು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರು ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ಕಟ್ಟಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸೇತುವೆಯಲ್ಲೂ ಅವರ ಕನಸುಗಳು ಜೀವಂತವಾಗಿವೆ. ಆ ಸೇತುವೆಗಳನ್ನು ದಾಟುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಅವರ ಸೇವೆಯ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ನದಿಯ ರಭಸ ಹೆಚ್ಚಾದಾಗಲೂ ಆ ಸೇತುವೆಗಳು ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವಂತೆ, ಅವರ ಆದರ್ಶಗಳೂ ಕಾಲದ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅಚಲವಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯಲಿವೆ.
ನಾವು ಇಂದು ಅವರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವರು ಕಟ್ಟಿದ ಮಾನವೀಯತೆಯ ಸೇತುವೆ ಎಂದಿಗೂ ಕುಸಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗಳಿಗೆ ಸೇವೆ, ಸರಳತೆ ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಣೆಯ ಪಾಠವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಡಾ. ಗಿರೀಶ್ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಅವರು ನದಿಯ ಎರಡು ದಡಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಜೋಡಿಸಲಿಲ್ಲ; ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಮನುಷ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿದರು. ಹಳ್ಳಿಯನ್ನು ನಗರಕ್ಕೆ ಜೋಡಿಸಿದರು. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮಾನವೀಯತೆಗೆ ಜೋಡಿಸಿದರು. ಕನಸುಗಳನ್ನು ಬದುಕಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿದರು.
ಅವರಂತಹವರು ದೇಹತಃ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಗಲಬಹುದು; ಆದರೆ ಅವರಂತಹ ಆತ್ಮಗಳು ಎಂದಿಗೂ ದೂರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಸೇತುವೆಗಳ ಕಂಪನದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ, ಮಕ್ಕಳ ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ, ನದಿಯ ಎರಡೂ ದಡಗಳನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲೂ ಇರುತ್ತಾರೆ.
ಇಂದು ಡಾ. ಗಿರೀಶ್ ಭಾರದ್ವಾಜ್ ಅವರ ದೇಹ ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವರು ಕಟ್ಟಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತೂಗು ಸೇತುವೆಯೂ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಒಂದೇ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಸಾರುತ್ತದೆ—”ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದಲ್ಲ; ಮನುಷ್ಯರನ್ನು, ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಮಾಜವನ್ನು ಜೋಡಿಸುವ ಸೇತುವೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದರಲ್ಲಿ ಇದೆ.”
ಅಂತಹ ಅಪರೂಪದ ಕರ್ಮಯೋಗಿಗೆ ನಮ್ಮ ಶತಶತ ನಮನಗಳು…

ಫೋಟೋ : ಪದ್ಮಶ್ರೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಸುಳ್ಯಕ್ಕೆ ಆಗಮಿಸಿದ ಸಂದರ್ಭ



